Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017
Μέγεθος κειμένου
   


ιστορικό | εργοστάσιο 2010

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010 | 22:00 Σάββατο 14 Αυγούστου 2010 | 22:00
Μπάμπης Στόκας, Δημήτρης Σταρόβας,
Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος

Γεννήθηκε στην Γερμανία. Ήρθε πολύ μικρός στην Ελλάδα όπου έζησε στην Καλαμάτα μέχρι τα 11 χρόνια του. Μεγάλωσε στο Μενίδι, μια λαϊκή συνοικία της Δυτικής Αθήνας και οι παιδικές μνήμες του είναι φορτωμένες από τη στέρηση των ανθρώπων της γειτονιάς και αντίστοιχα φορτισμένες από την ανατρεπτική θέρμη των ίδιων ανθρώπων. Η εφηβική του παρέα με τον Φίλιππο Πλιάτσικα και η γνωριμία τους με το Μάνο Ξυδούς οδήγησε το 1990 στην δημιουργία των Πυξ Λαξ. "Τι άλλο να πεις πιο απλά" είναι ο τίτλος του άλμπουμ με το οποίο έκαναν την είσοδο τους στην δισκογραφία κατανικώντας τις επιφυλάξεις των "ειδικών" και κερδίζοντας την προτίμηση των νέων.

Ακολουθεί το '91 η κυκλοφορία του δίσκου "Ζόρικοι Καιροί". Το '93 οι Πυξ Λαξ προτείνουν τη δική τους χειμερινή εκδοχή για τη φωτεινή μας σφαίρα με το άλμπουμ " Ο Ήλιος Του Χειμώνα με Μελαγχολεί" και απογειώνονται δισκογραφικά, ηχογραφώντας ακόμα οχτώ άλμπουμ με τεράτια επιτυχία.

Στις συναυλίες του παρουσιάζει ένα ανθολόγιο αγαπημένων του τραγουδιών, που με άξονα το προσωπικό του αίσθημα φέρνουν τον ακροατή σε επαφή με μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του νεότερου ελληνικού ρεπερτορίου. Από τα λαϊκά κομμάτια «Τα πήρες όλα» και «Πάρε τα χνάρια» μέχρι τα έντεχνα «Δεν λες κουβέντα» και «Όμορφη πόλη», αλλά και το παραδοσιακό «Στο’ πα και στο ξαναλέω» ή το «Έβαλε ο Θεός σημάδι».

Το όνομα του Μπάμπη Στόκα έχει συνδεθεί με μεγάλες δισκογραφικές επιτυχίες των Πυξ Λαξ, αλλά και εκφραστικές ερμηνείες σε δυναμικά live από τη σειρά εμφανίσεων στη μουσική σκηνή "Δίπλα στο ποτάμι" και τα ταξίδια σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας με αποκορύφωμα την εκπληκτική εμφάνιση του συγκροτήματος το καλοκαίρι του 1997 στο Rockwave στο γήπεδο του Απόλλωνα στη Ριζούπολη, και τις sold out συναυλίες στο θέατρο του Λυκαβηττού.

Ιδιόχειρο βιογραφικό ενός Σταρόβα προτού γίνει σταρ:

«Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, στην εφηβεία μου είχα μανία με τον αθλητισμό. Ήμουν ακοντιστής για πολλά χρόνια, και σε μια εποχή που ο αθλητής δεν είχε προοπτική. Ασχολιόσουν μόνο από καύλα ή από εσωτερική ανησυχία.

Κάποια στιγμή, είχα βρει ένα όργανο γυμναστικής που λεγόταν Bullworker. Το είχα στο σπίτι και μια μέρα ένας φίλος μου, ο Σωκράτης μου ζήτησε να το ανταλλάξω για μια εβδομάδα με μια κιθάρα. Το δέχτηκα. Πήρα την κιθάρα, άρχισα να βγάζω κάτι μελωδίες πάνω σε μια χορδή και απορούσα τι κάνουν οι υπόλοιπες – τι ρόλο παίζουνε. Όταν τελείωσε η ανταλλαγή έψησα τη μητέρα μου και μου αγόρασε κιθάρα. Εν τω μεταξύ, ήρθε σπίτι ένας άλλος φίλος που είχε μπαρκάρει στα καράβια και του είχαν δείξει πώς να παίζει. Την κούρδισε, έπαιξε ένα λα μινόρε, άκουσα πολυφωνία για πρώτη φορά και μαγεύτηκα. Είπα ότι αυτό θα κάνω στη ζωή μου και έτσι ξεκίνησε η ιστορία μου με τη μουσική.

Στην Πέμπτη γυμνασίου σταμάτησα το σχολείο και δεν το τελείωσα ποτέ, παρότι ήμουν καλός μαθητής. Το παράτησα εξαιτίας του μπιλιάρδου. Έπαιζα όλη μέρα γαλλικό. Λίγο αργότερα, στα 18 μου άρχισα να ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική. Σε μια άγρια εποχή, που αν διάλεγες να γίνεις μουσικός θα ‘παιζες ή στα μπουζούκια, ή σε πανηγύρια. Η φάση ήταν και λίγο συνυφασμένη με την αλητεία και δεν είχε προοπτικές – καταδίκη ήταν, χωρίς ωράριο. Έχει τύχει να παίξω από τις δωδεκάμισι το βράδυ σερί μέχρι τις δώδεκα παρά τέταρτο το επόμενο μεσημέρι.

Πέρασα πολλά χρόνια και στα μπουζούκια και στα πανηγύρια. Το ’84-’85 ζούσα στο Βέλγιο, πάλι σε μπουζούκια. Μετά γνωρίστηκα με τον Παπάζογλου, παίξαμε μαζί τρία χρόνια και το 1990 έγιναν οι Άγαμοι Θύτες. Τα υπόλοιπα είναι λίγο – πολύ γνωστά».

Ο Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, ένας νέος, πολυταλαντούχος και ελπιδοφόρος τραγουδοποιός - «άνθρωπος ορχήστρα» αναφωνεί επί σκηνής «Γαμώ την καταδίκη μου..» ιαχή που είναι και ο τίτλος του πρώτου του δίσκου που κυκλοφόρησε το 2008.

«Παίζει» δε εξίσου επιτυχημένα τόσο με το κοινό, όσο και με τα μουσικά όργανά του… (βιολί, κιθάρα, μαντολίνο, τρομπόνι, φυσαρμόνικα, κ.ά.)
Σωκράτης Μάλαμας


Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1957 στη Συκιά της Χαλκιδικής. Λόγοι εργασίας των γονέων του τον έκαναν να βρεθεί στη Στουτγάρδη της Γερμανίας μέχρι τα εφηβικά του χρόνια. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Το μπουζούκι που του έκανε δώρο ο πατέρας του αποτέλεσε το αρχικό του ερέθισμα για τη μουσική. Στα δεκατρία του αγόρασε την πρώτη του κιθάρα ως επιβράβευση για τις επιδόσεις του στα σχολικά μαθήματα και στα δεκαεφτά του παρακολούθησε μαθήματα κιθάρας στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο, επέστρεψε και πάλι στη Γερμανία για να παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής στο Ωδείο της Στουτγάρδης.

Σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του αποφασίζει να επιστρέψει και να πάει για σπουδές στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, μαθητεύοντας δίπλα στον Βαγγέλη Ασημακόπουλο και στον Νότη Μαυρουδή. Από τα 23 του αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία, εργαζόμενος ως δάσκαλος κιθάρας καθώς και ως τραγουδιστής σε λαϊκά μαγαζιά. Πριν ξεκινήσει την προσωπική του πορεία, υπήρξε κιθαρίστας στην ορχήστρα του Νίκου Παπάζογλου.

Η πρώτη απόπειρα που έκανε στην ελληνική δισκογραφία δεν στέφθηκε με επιτυχία καθώς η δισκογραφική εταιρία Lyra απέρριψε το υλικό του με την αιτιολογία ότι δεν ήταν εμπορικό. Συνέχισε να παίζει μουσική σε λαϊκά μαγαζιά, προσθέτοντας και κάποια δικά του τραγούδια στο πρόγραμμα που παρουσίαζε, χωρίς να αναφέρει ότι ο ίδιος ήταν αυτός που τα είχε γράψει. Μέχρι τη στιγμή που ο Νίκος Παπάζογλου τον άκουσε και διέκρινε το ταλέντο του, οπότε και τον έπεισε να μπει για ηχογράφηση στο στούντιο και να ετοιμάσει την πρώτη του δουλειά, με τίτλο «Ασπρόμαυρες Ιστορίες» το 1989. O Σωκράτης Mάλαμας έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις και για ένα μεγάλο διάστημα δίδασκε μουσική σε Ωδείο. Σταδιακά η πορεία του καλλιτέχνη έγινε ευρύτερα γνωστή και αγαπήθηκε από το κοινό. Σήμερα διαμένει και δημιουργεί στα Τρίκαλα.

Έχει συνεργαστεί στη διάρκεια της πορείας του με διάφορους καλλιτέχνες, όπως ο συνθέτης Nίκος Ξυδάκης, ο κιθαρίστας Μπάμπης Παπαδόπουλος, η ερμηνεύτρια Χάρις Αλεξίου, ο ερμηνευτής και συνθέτης Αλκίνοος Ιωαννίδης , ο συνθέτης Γιώργος Χριστιανάκης, η ερμηνεύτρια Μελίνα Κανά, ο τραγουδοποιός Ορφέας Περίδης, ο τραγουδοποιός Θανάσης Παπακωνσταντίνου, και με στιχουργούς όπως ο Γιάννης Tσατσόπουλος, ο Μανώλης Ρασούλης, ο Γιώργος Aθανασόπουλος, ο Άλκης Aλκαίου, η Φωτεινή Λαμπρίδη, ο Θοδωρής Γκόνης, ο Mιχάλης Γκανάς, ο Oδυσσέας Iωάννου και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Επίσης, είχε αρκετές συμμετοχές σε έργα άλλων καλλιτεχνών, όπως ο Λουδοβίκος των Aνωγείων, ο Διονύσης Τσακνής, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, η Μαρία Θωίδου, ο B.D. Foxmoor και η Sadahzinia (των Active Member), η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Μαρία Λουκά, ο Χαλβατζης και οι Χαΐνηδες.

Έγραψε τη μουσική στην ταινία μεγάλου μήκους «Το Κυνήγι του Λαγού» και ερμήνευσε το τραγούδι «Το χρόνο να λαβώσω» στην ταινία μικρού μήκους «Ύψωμα 33».